Chronologia
Pełna historia
przejdź do roku: 1898 1901 1907 1919 1920 1923 1923-1940 1941 1945 1946 1948 12-I-1952 1-IX-1956 1959 1964 1968-1977 1977
Ten dział z założenia miał nie powstać w ogóle. Jednak pewnego dnia spacerując po terenie placówki napotkałem dwóch kuracjuszy - pacjentów dyskutujących na temat powstania obecnego DCR Sp. z o. o. Panowie mieli problem, który z rezydentów III Rzeszy wybudował "Sanatorium" dla swojej córki. Obaj gdzieś usłyszeli (sam niejednokrotnie słyszałem tę historię) mit o rzekomym prezencie Hermana G. lub Josepha G. dla córki. Często spotykam się też z mitem, że był to szpital specjalnie wybudowany dla lotników LuftWafe :-). Aby na przyszłość zapobiegać takim mitom i gromić krążące już historie - postanowiłem utworzyć jednak dział historyczny.
...a więc historia tych przeuroczych budynków zaczyna się w roku...
1898
Powstanie koncepcji budowy placówki (Sanatorium p. gruźlicze) i przekazanie na ten cel przez niemiecką arystokratkę Cecylię Molinari 20 tys. marek.
1898
Utworzenie Związku Miast Fundatorów w ilości 149 - celem popierania budowy i utrzymania obiektu powrót
1901
Rozpoczęcie budowy I pawilonu na 70 łóżek męskich - ukończenie 1904. Sanatorium nosi nazwę "Cesarzowa Augusta Wiktoria" na cześć żony cesarza Niemiec Wilhelma II, dyrektorem zostaje Ryszard Libawski - Polak z Górnego Śląska.
1907
Dobudowanie skrzydła na 165 łóżek żeńskich. (Jest to część pawilonu I w której obecnie funkcjonuje oddział reuamtologiczny)
1919
Rozpoczęcie budowy II pawilonu - dziecięcego na 422 łóżka dziecięce, w 1921r protektorat obejmuje cesarzowa Augusta Wiktoria a pawilon I nosi jej imię, pawilon II otrzymuje nazwę im. Cesarza Wilhelma II.
powrót
1920
Oddanie części pawilonu na 207 łóżek.
1923
Ukończenie budowy II pawilonu. Dyrektorem zostaje dr Veise.
1923-40
w latach 1923-1940
Nieprzerwana praca i rozwój Placówki jako Sanatorium Gruźlicze.
powrót
1941
Działania wojenne wymuszają częściową zmianę profilu - Zakład przyjmuje rannych żołnierzy niemieckich. (przekręcanie tej informacji zapewne utarło mit o szpitalu dla LuftWafe)
1945
Przejęcie Zakładu przez Wojsko Polskie, komendantem zostaje por. Karski. W Szpitalu zastaje 500 chorych, w tym 200 dorosłych i 300 dzieci.
1946
Przejęcie Zakładu przez Dyrekcję Zarządu Dolnośląskich Uzdrowisk. Dyrektorem zostaje dr Olgierd Buraczewski
powrót
1948
Funkcję dyrektora obejmuje dr Józef Michel pulmonolog - ftyzjatra i pełni ją do1956r.
Szpital ma następujący profil:
-200 łóżek dla dorosłych chorych na płuca
-70 łóżek dla dzieci chorych na płuca
-80 łóżek dla dzieci chorych na gruźlicę kostno - stawową
-250 łóżek dla dzieci chorych na gruźlicę węzłowo - płucną
Zakład zatrudnia jedynie 6 lekarzy.
powrót
12-01-1952
Zakład otrzymuje nazwę "Państwowe Sanatorium Gruźlicy Kostno - Stawowej im. dr Janusza Korczaka w Kamiennej Górze"
01-09-1956
Dyrektorem zostaje specjalista ortopeda dr Walerian Kozłowski. Od tego czasu rozpoczyna się operacyjne leczenie gruźlicy. Dr Kozłowski jako pierwszy wykonał zabieg odbarczenia rdzenia kręgowego u chorego z gruźlicą kręgosłupa i porażeniem kończyn dolnych, uzyskując pełne wyleczenie.
powrót
1959
Dr Walerian Kozlowski i dr Adam Bilik po raz pierwszy przekroczyli 500 zabiegów rocznie...
...w tym czasie na terenie Sanatorium działa Szkoła Podstawowa i Szkoła Średnia, w której można było uzyskać "małą maturę". Ukończyło ją 700 uczniów!
1964"
Zmiana struktury poprzez likwidację łóżek dziecięcych; pozostaje 510 łóżek dla dorosłych. W tym czasie zatrudnionych jest:
- 13 lekarzy
- 91 osób personelu średniego
-249osóbpersonelu administracyjnego i pomocniczego
powrót
1968-1977
Na terenie Sanatorium funkcjonuje "Uniwersytet Powszechny" dla kuracjuszy i personelu
(w tym samym okresie autor tej witryny przeżył pierwsze lata swego życia i przystąpił do I Komuni Św. ;-)
1977
Dyrektorem zostaje dr Karol Łuczyński. W tym roku rozporządzeniem Min. Zdrowia i Opieki Społecznej Sanatorium straciło swój statut i zostało przekazane w gestię Wojewody Jeleniogórskiego jako ośrodek rehabilitacyjny
Wydarzenia po roku 1977 wykraczają poza definicję historii ;-)